۰۲۱-۴۴۸۰۳۳۵۷


افق های معرفت

حبّ علی(علیه‌السلام) با سیئه چه می‌کند؟


"حُبُّ عَلِيٍّ حَسَنَةٌ لايَضُرُّ مَعَهَا سَيِّئَةٌ"[1]؛ محبت و ولايت حضرت عليلیه‌السلام)، حسنه‌اي است که سيئه به آن، ضرر نمي‌رساند. يعني کسي که اين حسنه را دارد، پيش از آنکه رنگ و جاذبه‌ي گناه به جانش برسد و او کاذبانه از آن ملتذ شود، ولايت، صورت حقيقي گناه را برايش باز مي‌کند و آن را دفع مي‌نمايد؛ لذا اگر چه از سر جهل و غفلت، گناه و خطايي مرتکب شود، سريع به دنبال جبرانش مي‌رود و در نتيجه نه برايش ملکه مي‌شود و نه به وجودش آسيب و ضرري مي‌رساند؛ چرا که نور ولايت عليلیه‌السلام)در جانش ملکه شده است.

برگرفته از کتاب رو به آسمان غدیر، صفحه‌ی 102

 



[1]- نهج الحق و کشف الصدق، علامه حلي(رحمةالله علیه)،  ص 259.