۰۲۱-۴۴۸۰۳۳۵۷


پرسش و پاسخ

پرسش 52 : اگر رسیدن به کمال تدریجی است، پس چطور برخی‌، یک‌دفعه دچار جذبه و یقظه می‌شوند و ره صدساله را یک‌شبه طی می‌کنند؟

جواب: آنچه انسان را یک‌باره متحول می‌کند و به وجود او تلنگر می‌زند، تحول در "بینش" است. اگر شنیده‌ایم عده‌ای راه چندساله را یک‌شبه طی کرده‌اند، منظور، همین تغییر در بینش است؛ وگرنه حرکت در کنش، تدریجی است.

حضرت رسول(صلّی‌الله‌علبه‌وآله) فرموده‌اند: "إِنَّ لِرَبِّكُمْ فِی أیامِ دَهْرِكُمْ نَفَحَاتٍ، ألا فَتَعَرَّضُوا لَهَا"[1]

همانا پروردگار شما در ایام دهرتان تفحه‌هایی دارد؛ بدانید، پس در برابر آن‌ها قرار گیرید.

و این نفحات ربّانی، در درون انسان‌ها دمیده می‌شود؛ فقط باید خود را در معرض آن‌ها قرار داد. البته گاه شرایط خاصی، قلب انسان را برای دریافت این پیام‌های الهی، مستعد می‌کند؛ از جمله:

زمان‌های خاص، مثل ماه محرّم که ماه عشق حسینی است، یا شب‌های قدر؛

اماکن مقدّس و زیارتگاه‌ها؛

دعای پدر و مادر در حقّ فرزند؛

دعای نفَس طیبی در حق فرد؛

انجام کار خیر و عمل صالحی، که ممکن است به ظاهر هم خیلی کوچک باشد، ولی به خاطر خلوص یا عامل دیگر، مورد توجه حضرت حق قرار گیرد.

شخصی که وجودش در چنین شرایطی، در برابر نفحات الهی قرار گرفت، یک‌باره منقلب شده، در جاذبه‌ی بارش فیض الهی قرار می‌گیرد و پرده‌ها از مقابل قلبش کنار می‌رود؛ ولی این جذبه و تحول، به منزله‌ی طی کردن مراتب و رسیدن به کمالات نیست، بلکه فرد باید با شناخت و بینش جدیدی که برایش ایجاد شده و ادراک تازه‌ای که از جهان پیرامونش پیدا کرده است، سعی در جبران گذشته و قضای مافات کند. این جبران، همان طی کردن مسیر کمال است که تدریجی است و سختی‌های بسیار دارد.

 


[1]- بحار الأنوار، ج68، ص221